Η εορτή της Υπαπαντής στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Παναγίας Κουτσουριωτίσσης Φωκίδος

Κατά τη μοναστηριακή τάξη εορτάστηκε πανευφρόσυνα και εφέτος για το 2024, η Δεσποτική και ταυτόχρονα Θεομητορική εορτής της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού, στην Ιερά Μητρόπολη Φωκίδος και συγκεκριμένα στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Παναγίας Κουτσουριωτίσσης Φωκίδος.

Το μοναστήρι της Παναγίας Κουτσουριώτισσας εορτάζει και πανηγυρίζει 23 Αυγούστου στην Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και 2 Φεβρουαρίου στην Υπαπαντή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ο πανηγυρικός Εσπερινός τελέστηκε από τους ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος. Ανήμερα της εορτής τελέστηκε Όρθρος και πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας Μητροπολίτου Φωκίδος κ. Θεοκτίστου, πλαισιουμένου από τον Πανοσιολογιώτατο Ιεροκήρυκα Αρχιμ. π. Πολύκαρπο Θεοφάνη, κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, καθώς και από ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος.

Το ιερό αναλόγιο κατά το διήμερο της εορτής διακόνησε με επιτυχία η καλλικέλαδη Ηγουμένη της Ιεράς Μονής Γερόντισσα Μαριάμ Σκορδά.

Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας στο κήρυγμά του εν πρώτοις ευχαρίστησε τον Άγιο Θεό που τον αξίωσε να παρευρεθεί και εφέτος στο μοναστήρι της Παναγίας για την λαμπρή αυτή εορτή της Εκκλησίας μας και που όλοι μαζί Επίσκοπος, κληρικοί και λαϊκοί προσφέραμε τη Θεία Λειτουργία στον Άγιο Θεό. Ευχαρίστησε την Γερόντισσα Μαριάμ που μαζί με την αδελφότητα της Μονής κοπιάζει και προσπαθεί να αναστήσει αυτή την ιστορική Ιερά Μονή. Αναφέρθηκε στην προσευχή που κάνουμε κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, που προσευχόμαστε εκτός για τον εαυτό μας και τα συγγενικά πρόσωπα, αλλά και γι’ αυτούς οι οποίοι μας έχουν στεναχωρήσει. Δεν προσευχόμαστε μόνο για εμάς, αλλά προσευχόμαστε για όλους.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην εορτή της Υπαπαντής και τι ακριβώς εορτάζουμε, αλλά και να μας διδάξει ο Χριστός ότι ο Ίδιος εφήρμοζε το Μωσαϊκό Νόμο και γι’ αυτό 40 ημέρες μετά τη Γέννησή Του κατά το Νόμο του Μωυσέως, τα αρσενικά παιδιά τα αφιέρωναν οι γονείς στο Ναό. Είναι παράδειγμα για όλους μας, ότι όπως και ο Χριστός υπήκουε ως άνθρωπος στο Νόμο της Εκκλησίας, έτσι πρέπει να υπακούμε κι εμείς ως χριστιανοί στους νόμους και κανόνες που έχει θεσπίσει η Εκκλησία μας, διότι όποιος δεν υπακούει την Εκκλησία, μόνος του αποβάλλει τον εαυτό του εκτός Εκκλησίας.

«Γίνεται λόγος τον τελευταίο καιρό ότι η Εκκλησία μας στρέφεται εναντίον εκείνον των ανθρώπων που επιθυμούν να τελέσουν γάμο μεταξύ ιδίων φύλων, άνδρας με άνδρα και γυναίκα με γυναίκα. Η Εκκλησία μας δεν αποβάλλει κανέναν. Η Εκκλησία μας τους αμαρτωλούς τους συγχωρεί, τους πόρνους, τους μοιχούς, τους πάντες, ακόμα και τους ομοφυλόφιλους. Η Εκκλησία μας, όλους τους δέχεται με αγάπη. Αν αυτοί επιθυμούν να φτιάξουν έναν δικό τους νόμο, να κάνουν δικό τους γάμο, τότε η Εκκλησία δεν μπορεί να το δεχθεί. Τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας είναι 7 και εάν κάποιος καταργεί τα Μυστήρια αυτά ή έστω και ένα Μυστήριο, τότε μόνος του αποβάλλει τον εαυτό του από την Εκκλησία. Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί έναν γάμο γνωρίζουμε, αυτόν που έχει ως νόμο η Εκκλησία μας και ευλογεί τον άνδρα και τη γυναίκα. Και εν συνεχεία μέσα σε αυτό το πρότυπο του γάμου, ευλογεί και την τυχόν τεκνοποιία αν επιτρέψει ο Θεός και όχι εκείνα που θέλουν οι ομοφυλόφιλοι να υιοθετήσουν. Η Εκκλησία μας δεν δέχεται τέτοια οικογένεια, δεν δέχεται γάμο ομοφυλοφίλων, διότι όλα αυτά είναι εναντίον της διδασκαλίας και του νόμου της Εκκλησίας μας. Ο Χριστός μας έδωσε το παράδειγμα. Έκανε αυτό που έλεγε η Εκκλησία, δεν ήρθε επάνω στη γη για να καταργήσει το Μωσαϊκό Νόμο και τους Προφήτες. Χρειάζεται ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί να κάνουμε αυτό που λέει η Εκκλησία μας και όχι να κάνουμε ό,τι τον καθένα συμφέρει και φέρνει στα μέτρα του πολλές φορές τη διδασκαλία και τους Νόμους της Εκκλησίας όπως επιδιώκει τον τελευταίο καιρό η πολιτεία».

Μετά το πέρας των Ιερών Ακολουθιών και τις δυο αυτές ημέρες ακολούθησε πλούσιο μοναστηριακό κέρασμα, από την Γερόντισσα Μαριάμ και την αδελφότητα της Μονής.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος.






































Χειροτονία Πρεσβυτέρου στην Ιερά Μητρόπολη Φωκίδος

Ανήμερα της εορτής της ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Σάββατο 27 Ιανουαρίου 2024, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας Μητροπολίτης Φωκίδος κ. Θεόκτιστος, λειτούργησε στον κατάμεστο Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καστρακίου Φωκίδος, πλαισιωμένος από κληρικούς και διακόνους της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος, καθώς και από ιερείς άλλων Ιερών Μητροπόλεων.

Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας, τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του διακόνου π. Κωνσταντίνου Γκούρλια, εγγάμου κληρικού με τρία τέκνα.

Στον χειροτονητήριο λόγο του ο π. Κωνσταντίνος εν πρώτοις δοξολόγησε και ευχαρίστησε τον Άγιο Θεό για την κλήση, καθώς και για την ευλογία Του που του παρέχει καθημερινά στη ζωή του, αλλά και στην οικογένειά του. Εκτός των προσώπων που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη ζωή του, όπως οι γονείς, η σύζυγος, τα αδέλφια κλπ., ο π. Κωνσταντίνος έκανε αναφορά με δάκρυα στα μάτια, για την πατρική αγάπη και το ενδιαφέρον του Πνευματικού του πατρός που τον βοήθησε και τον μύησε στην εν Χριστώ ζωή, π. Αναστάσιο Συμεωνίδη, κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου. Τέλος ο π. Κωνσταντίνος ευχαρίστησε υιϊκώς τον Σεβ. Ποιμενάρχη μας, για την πατρική αγάπη και την εμπιστοσύνη που τον περιέβαλε.

Στην αντιφώνησή του, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας απηύθυνε λόγους πατρικής αγάπης προς τον νεοχειροτονηθέντα ιερέα, καθώς και στη νέα του διακονία μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, βασιζόμενος στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας, περί της παραβολής του ποιμένα και των προβάτων, «ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων·...». Πρότυπό μας, ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός που ήρθε στη γη, έλαβε σάρκα και οστά και θυσίασε τη ζωή Του για τα λογικά πρόβατα. Έτσι και ο καλός ποιμένας της κάθε ενορίας, όπως και ο νεοχειροτονηθείς π. Κωνσταντίνος, οφείλουν να δίνουν τη ζωή τους για το ποίμνιο του Χριστού. Το πετραχήλι δεν είναι ένα ένδυμα ή άμφιο που ομορφαίνει τον ιερέα, αλλά συμβολίζει με τα κρόσσια που έχει στο κάτω μέρος, τις ψυχές που θα έλθουν κοντά του και ως καλός ποιμένας θα θυσιάζει τη ζωή του για τη σωτηρία των ψυχών τους. Η ζωή του ιερέα δεν θα είναι πάντα ευχάριστη, αλλά θα υπάρξουν και δύσκολες στιγμές, που θα θελήσουν «λύκοι» να του κάνουν κακό. Όμως ο ιερέας – ποιμένας που είναι ο καλός ποιμήν και όχι ο κακός ποιμήν, με την βοήθεια του Θεού και τις πατρικές νουθεσίες του Επισκόπου, πάντα θα ξεπερνά αυτές τις δύσκολες στιγμές. Το ύψιστο αυτό αξίωμα της ιερωσύνης, δεν είναι αξίωμα ένδειξης δύναμης και ισχύος του κληρικού, αποτελεί σταυρό για τον κάθε κληρικό και κάλεσε τον π. Κωνσταντίνο να διακονεί το Ιερό Θυσιαστήριο με ταπείνωση, συναίσθηση, αυτοθυσία, ώστε να τον κατατάξει ο Άγιος Θεός στους αξίους λειτουργούς της Εκκλησίας μας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο π. Κωνσταντίνος μοίρασε το αντίδωρο και δέχθηκε τις ευχές του εκκλησιάσματος και εν συνεχεία στην αίθουσα του Ιερού Ναού πρόσφερε πλούσιο πρωινό κέρασμα προς όλο το εκκλησίασμα.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος.